GNIT Onderzocht op Zoek naar Roeping voor IT-professionals

GNIT-medewerkers hebben de literatuur rond de roeping voor IT-professionals onderzocht.

Onderzoek naar roeping begon in een religieuze context, en het concept van roeping is in de loop der tijd veranderd. Geroepen zijn betekent geroepen te zijn om God te dienen door het werk dat dagelijks aan ons is toevertrouwd, d.w.z. persoonlijke overtuiging om door God geroepen te zijn voor een bepaald doel.

De Latijnse gelijkwaardigheid van persoonlijke overtuiging is “vocatio,” en roeping wordt in het Engels uitwisselbaar gebruikt met calling. Maarten Luther gaf een nieuwe betekenis aan “Beruf” (Duits voor beroep), waarbij hij het interpreteerde als “Berufung” (Duits voor roeping) in de zin van het door God gegeven beroep als “de daad van dienen als het ultieme concept van arbeid.”

Dit weerspiegelt Maarten Luthers poging om te onderwijzen dat elk beroep, hoe nederig het ook mag zijn, een roeping kan zijn waardoor elke Christen zijn/haar persoonlijke overtuiging moet beoefenen. De lutherse theoloog Paul Althaus interpreteert Maarten Luthers gebruik van Beruf in de zin van Berufung als betekenis dat iedereen zijn of haar roeping heeft, die niet beperkt is tot beroep, maar van toepassing is op verschillende verantwoordelijkheden en rollen ongeacht de verdiensten.

Hij pleitte voor Johannes Calvijn’s nadruk op de efficiëntie van werk, waarbij hij “talent” interpreteerde als het dagelijkse werk en beroep van mensen, en het accepteerde als een door God gegeven plicht om hun eigen leven te leven terwijl zij hun persoonlijke overtuiging beoefenen. Hij legde verder uit dat God mensen heeft geroepen tot een enorme verscheidenheid aan activiteiten om te voorkomen dat zij hun eigen grenzen van het dagelijks leven verlaten, en betoogde dat elk werk dat de roeping volgt niet vuil of nederig kan zijn omdat het mooi en waardevol is in Gods ogen.

Het meest gebruikte Hebreeuwse werkwoord voor “roepen” in de zin van “roeping” in het Oude Testament is “qara,” dat in de Septuagint, de Griekse vertaling van de Hebreeuwse Geschriften, wordt vertaald als “kaleo.” Wanneer God zijn volk roept en hen instrueert om Hem in zijn naam te dienen, werd “roepen” gebruikt in de zin van “roeping” (Genesis 27:1, Exodus 24:7, Deuteronomium 1:16, Richters 43:1). “Kaleo” verschijnt 157 keer in 150 verzen in het Nieuwe Testament, en meestal wordt het gebruikt wanneer God mensen roept.